26. konsekwencje niepójcia na wyklad i shrove tuesday

Niepójście na wykład z powodu zaspania z powodu czytania książki ciągnie się za mną dalej. Okazało się dziś, że wszyscy wybrali grupy do formative assessment tydzień temu, wszyscy poza mną i Chińczykiem, który ledwo mówi po angielsku i śmierdzi. No, to cały projekt na mojej głowie, bo koleś dopiero za szóstym razem zrozumiał, że zarezerwowałam nam temat, wtedy kiedy otworzyłam stronę i pokazałam palcem na temat, na mnie i na niego.
Mam nauczkę, żeby chodzić na wykłady :f

***

M i P straszą mnie, że Rosja zrobi najazd na Polskę jak już zajmie Ukrainę. Że niby jesteśmy następni w kolejce.

***

Dziś dzień naleśników w UK!

25. uni & st. david's

IC, niedziela. Nadrabiam wtorkowe zaległości wynikłe z niepójścia na wykład, które z kolei wynikło z czytania Life and laughing zamiast pójścia spać.

Czekam aż zainstaluje się Trados. Działa to tak: demokratycznie założono, że każdy student ma prawo uczyć się na każdym wolnym komputerze w każdej wolnej w danym momencie sali wykładowej, w niektórych także w nocy. Na komputerach uniwersyteckich dostepne są więc wszystkie programy których używają studenci jakiegokolwiek kierunku na jakimkolwiek wydziale, ale nie wszystkie są zainstalowane aby nie spowalniać sieci. Jeśli czegoś nie ma, a chce się tego użyć, to na komputerze zawsze będzie plik instalacyjny. Rozwiązanie genialne, bo najgorsze co się może stać to utrata kilkunastu minut na zainstalowanie potrzebnych programów. A zatem czekam aż przestanie się kręcić kółeczko przy Trados and Multiterm i będę mogła robić pracę domową.

***
Wczoraj być dzień św. Dawida. Tęsknię za Walią. Rok temu z tej okazji piłam cwrw w lokalnym pubie z najlepszym Walijczykami na świecie.
Smuteczek troche.

24, vegetarian challenge, książki i przemyslenia nt. pracy

Przegrałam swój trzydziestodniowy vege challenge. Uświadomiłam sobie swoją porażkę dopiero, gdy wgryzając się w kawałek rocky roada natrafiłam na coś miękkiego. O kurde, pianka. Żelatyna. No cóż, przynajmniej dowiedziałam się, że lokalna piekarnia robi najlepsze rocky roady na świecie ;)

***

To upolowałam w lokalnym charity shopie w tym tygodniu za dychę, obiecałam sobie czytać tylko troszkę. W poniedziałek czytałam tak tylko troszke przed snem że zaspałam na wtorkowy wykład.
Oxfamy to zuo.









***

Pipczymy w pracy, że obcięli nam godziny. Wczoraj zaproponowano nam dodatkową zmianę w nowym sklepie. Siódma rano, cztery godziny, kilka palet do rozładowania. Ze wszystkich na zmianie zgodziły się dwie osoby, w tym ja, trzecia dołączyła po tym jak manager uskutecznił polowanie na chętnych na fejsie. Komentować nie muszę.
(I nie, większość odmówiła nie dlatego, że ma drugą pracę na rano, musi opiekować się dziećmi, zrobić zakupy dla chorej cioci, tylko dlatego, że Wednesday is my day off)

Z czterech godzin zrobiło nam się dziewięć, odłożę na wymarzoną podróż do Szkocji :)

Tak na marginesie, czy jak klient przychodzi do sklepu najebany o ósmej rano i próbuje targować się o bokserki za funta, to znaczy że już zaczął pić, czy jeszcze nie wytrzeźwiał od wczoraj?

***

A teraz relaksująca kąpiel, dobranocka (Quatermass...) i lulu.

23. uni, wiosna i prefaby

IC. Siedzę na levelu żółtym, schowana za zółtym parawanem i tłumaczę odpis skrócony aktu małżeństwa Grupa dziewczyn obok obgaduje kolezankę o imieniu Rachael, ktoś chrupie chipsy, szeleszczą notatki, książki i zeszyty, dwie studentki Media Studies przy sąsiednim stoliku zastanawiają się nad tematem eseju, przystojniak po drugiej stronie parawanu wściekle uderza w klawiaturę. Jest zadziwijąco cicho. Jest początku semestru i tylko największe no-lajfy siedzą w bibliotekach w niedziele. Za trzy miesiące znalezienie wolnego kawałka podłogi w IC będzie graniczyło z cudem.

***

Zrobiło się wiosennie, powietrze ma inny zapach. TEN zapach, zapach wiosny, nieporównywalny z niczym innym, wdzierający się do płuc, do mózgu, odurzający, zmuszający oddychać głębiej i głębiej, aż zacznie się kręcić w głowie. Uwielbiam <3

***

Jestem na drugiem sezonie Quatermassa, całkiem zacny serial. Fajnie jest móc zajrzeć do życia ludzi ponad pół wieku temu, choćby na ekranie. W trzecim odcinku jest osiedle prefabów, po zobaczeniu jednego od wewnatrz w muzeum wyobrażałam je sobie jakoś bardziej sielankowo. Pomyślałam wtedy: o rany, ale fajnie, chciałabym żyć w latach pięćdziesiątych i mieszkać w takim przytulnym malutkim prefabie!
No, tylko że wtedy mieszkałam w domu gdzie okna wypadały ze ścian :f

***

Wypilam termos kawy, ale bede miala glupawke w pracy!

22. dwie różne Polski

W Polsce w telewizji się mówi: zalać kogoś falą hejtu, nosić longsleevy, podążać za dresscodem. Zachęca się Naród do sprawdzania pogody na mobilnych urządzeniach przed udaniem się na narty lub snowboard, zrezygnowania z zakupów w sieciówkach na rzecz młodych projektantów i jeżdżenia na zagraniczne podróże.  Z drugiej strony lecą programy eksplorujące lęki Narodu takie jak ubóstwo, awantury domowe, nastoletnie ciąże, zdrady i choroby. Kanały zrezygnowały z wypolerowanej rzeczywistości i wydelikaceni bohaterowie już nie mieszkają w podmiejskich nowobogackich domkach. Zamiast tego na wysprejowanych klatach schodowych kłócą się otyłe sąsiadki, potokami leją się wulgaryzmy a w domach Polaków trwa wieczne piekło, napędzane ciężką sytuacją ekonomiczną i bezsilnością wobec świata.

Jaki z tego morał? Gdybym ja napisała ‘zalać kogoś falą hejtu’ w swoim tłumaczeniu to by mnie tutorka chyba przez okno wyrzuciła!

***

Pozwolono mi chodzić na Subtitling Project jako wolny słuchacz i mam nadzieję że nauczę się podstaw subtitlingu. Yay :)

***

22 signs that your train station is mocking you. Sooo UK.

21. nasza egzotyka polska

Assignmenty oddane i opite, mam urlop i za dwanaście godzin mój samolot dotknie zimnej płyty lotniska w Polsce. Nie jestem spakowana, nie mam biletów na pociąg i chyba się przeziębiłam, piję glicerynę wmieszaną w resztkę herbaty, gliceryna obkleja moje gardło i koi ból.

W Polsce podobno nie używa się gliceryny na ból gardła. Polska wydaje mi się coraz bardziej egzotyczna, z tym swoim śniegiem po kolana (błagam, niech on tam jeszcze będzie jak przyjadę!), absurdalnie niskimi temperaturami, awanturą o gender, opłatą za sprawdzanie stanu konta w bankomacie, shortbreadem dostępnym tylko jako dobro luksusowe i posłami wzywającymi do bojkotu Tesco (w Polsce, zatrudniającego Polaków) bo David Cameron chce zabrać benefity imigrantom.

No, muszę ogarnąć dupę i się pakowac :)

20. eighty percent of academia is bullshit

Dawno, dawno temu zył sobie lingwista-misjonarz, który jeździł w różne miejsca i przekładając Biblię na lokalne języki nawracał zagubione pogańskie owieczki na jedyną słuszną drogę chrześcijaństwa. Czy raczej jednego z wielu rodzajów chrześcijaństwa, protestantyzm był to bodajże, ale to teraz nieistotne. Ów lingwista-misjonarz wykombinował, że przekład Biblii ma być taki, by osiągać zamierzony efekt tj. przekonywać bezbożnych dzikusów by zamienili swoje totemy, zaklinanie deszczu i inne cuda-niewidy na figurki Matki Boskiej, sakramenty i cuda-niewidy pochodzenia biblijnego. Szło mu dobrze, więc wykminił, iż wszystkie tłumaczenia wszystkiego można oprzeć na takiej zasadzie – przekładać mając na względzie to by przekład miał na odbiorcę przekładu taki sam efekt jak oryginał ma na odbiorcę oryginału. Lingwista-misjonarz nazwał swoją teorię equivalence theory, wydał dwie publikacje na jej temat, żył długo i prawdopodobnie dość szcześliwie.

Podsumowując: tłumacząc tekst należy koncentrować się na tym, jak zostanie od odebrany i czy osiągnie u odbiorców zamierzony efekt.

Proste i ma sens? Nie w świecie uniwersyteckim. Istnieją tysiące publikacji negujące istnienie equivalence, kolejne dziesiątki tysięcy krytykujące całość teorii. Autorzy jednych publikacji cytują drugich, którzy z kolei cytują tych pierwszych którzy w swoich pracach odnieśli się do kogoś jeszcze innego i wychodzi z tego straszny, bezsensowny pseudonaukowy bełkot.
A ja muszę pisać na ten temat esej, obowiązkowo cytując autorów cytujących innych autorów którzy swój research oparli na cytowaniu innych autorów.

Zapytałam B. czy w naukach ścisłych jest tak samo, bo on jest naukowcem, siedzi w laboratorium i bada wpływ środowiska na genotyp różnych stworzeń.

Eighty five percent... no, let’s be generous, eighty percent of academia is bullshit. Scientists are just better at justifying why useless research should be funded from public money.

Powiedział mi to człowiek który brzmi jak BBC Radio4 i strofuje mnie, popijając herbatę z Waitrose’a, że nie mówi się chavs, tylko less educated people.
O rany, ale mam frustrata.
1500/4000, deadline w poniedziałek.
 B.: sounds about normal.

19. nauka i seriale, czyli no-lajfowa codziennosc

Od dawna mam w zwyczaju zapisywanie jakiejkolwiek pracy robionej na komputerze co kilka minut, robię to bezmyślnie, nawet nie wiem kiedy klikam Ctrl + S. Uratowało to mój ostatni projekt robiony przez kilka godzin, MemoQ zamarzło bez ostrzeżenia jak wprowadzałam ostatnie poprawki i musiałam resetować komputer. Straciłam raptem kilka segmentów. W takiej chwili człowiek czuje się jakby wyruchał system.

***

K17, language lab. Jest cicho, zimno i zaczyna się ściemniać. Być może jestem jedyną osobą w całym budynku. Trochę mnie to przeraża, ale i też fascynuje. Skończyłam tłumaczenie, raport potrzebuje pięciuset słów, trochę formatowania, bibliografii, a później tylko nagrać całość na płytkę i wsio.
(O, ktoś trzasnął drzwiami w oddali)

***
Jaram sie, Sherlock main theme <3

A teraz mam Quatermassa do obejrzenia jak skoncze assignmenty ^^

***

Jestem połączeniem geeka i no-lifa. Uczę się i oglądam seriale.
A, za godzinę idę do pracy.